RoCo Foto-Galerij 1997 - 1998

Edmond Hellenraadstraat
November 1997

Robert: Op mijn verjaardag, 3 oktober, ben ik , met pijn in mijn hart om de jongens, vertrokken uit de woning in Spijkenisse. Waar ik de jongens en hun moeder een half jaar eerder naar toe had helpen verhuizen. Dit zijn foto’s van het eerste weekend dat ik de jongens in mijn flatje had. Alle jongens, behalve Tobias.Want de moeder van de jongens vond Tobias nog te jong. Het zou een half jaar duren voordat Tobias een paar uurtjes met mij mee mocht. En pas in 1999 mocht Tobias bij mij thuis blijven slapen,

Robert: Ik had een flatje gevonden in de Edmond Hellenraadstraat in Rotterdam-Prinsenland. Ik kon kiezen uit een flatje op de 2e etage of op de 10e etage. Het werd de 2e etage, want bij bezichtiging van de hoger gelegen flat, kreeg ik spontaan buikpijn en hoogtevrees. Helaas was de flat op de 2e etage ook niet zo best, omdat er een dementerende dame onder mij woonde die nogal voor de nodige overlast zorgde.

Robert: Maar eindelijk kreeg ik de gelegenheid om als vader van mijn jongens ECHT vader te zijn. In volle overtuiging wilde ik mijn uiterste best doen om als trotse vader van mijn jongens hen een opvoeding te geven die ik dacht dat goed was. In voorbeeld van de liefde en de wijze waarop mijn ouders mij hebben opgevoed.

Robert: Al snel zou ik er achter komen dat je als weekend-vader van anderhalve dag in de 14 dagen geen schijn van kans maakt door de beïnvloeding van anderen op de jongens in hun alledaagse leven in de jaren die zouden volgen.

Vaals, december 1997

Wij hadden beiden ons eigen flatje. Robert in Rotterdam en Cora in Rijswijk. Wij zagen elkaar op het werk en af en toe zochten wij elkaar op. Maar in deze periode waren wij vooral in ons eigen huis om de gevolgen van de scheiding trachten een plek te geven. 

In december 1997 zijn wij een paar dagen naar Vaals in Limburg geweest. Beetje wandelen en de gedachten verzetten. Terugkijkend was het een moeilijke periode met af en toe een fijn moment, zoals de wandelingen in Vaals.

 

 

 

 

Vader-weekend februari 1998

Robert: Ik probeerde in de weekenden dat de die oudste jongens bij mij waren zoveel mogelijk leuke dingen te doen. Af en toe was oma Truus ook bij mij  om de jongens te zien.

In februari 1998 ben ik met de jongens naar de bruggen in Rotterdam gaan kijken. Beetje lopen en plezier maken. Ik wilde de jongens laten zien dat ik dit op zondagen ook vaak met mijn vader deed toen ik zelf hun leeftijd had. Ik heb de jongens mijn verhalen vertelt van de fietstochtjes die ik op zondagmiddag met mijn vader maakte over de bruggen van Zuid naar het centrum. Door het stadspart en door de fietstunnel terug. Ik denk dat ik het emotioneler heb ervaren dan de jongens. Zij waren vooral uitgelaten en aan het rennen

Onderstaande foto’s van dat uitstapje naar de bruggen, de speeltuin bij de Edmond Hellenraadstraat, nabij het Kralingse Bos. En het in bad gaan. Want dat vonden de jongens erg leuk. Dat hadden ze in Spijkenisse niet. 

Vader-weekend Museon, maart 1998

Robert: In maart 1998 ben ik met de jongens naar Den Haag gereden. Naar het Museon. Daar was op dat momenbt een Dino-tentoonstelling met Dino-skeletten en grote opgezette Dino’s. 

Dat was voor de jongens een super-ervaring. Zij waren helemaal gek op de Jurassic Park film en hadden bij mij veel Dino beesten waarmee zij veelvuldig speelden.

Op zondagavond (18uur) bracht ik de jongens thuis naar Spijkenisse. Het moest altijd stipt op tijd. Ik werd door hun moeder hier tot op de minuut aan gehouden. Als de Spijkenisse-brug toevallig open stond en ik 10 minuten te laat was, dan was het weer de gebruikelijke ellende.

Het was fijn om dan heel even Tobias te kunnen zien, want die bleef in die periode altijd bij zijn moeder. Omdat ik mijn fototoestel naar het Museon had meegenomen, kon ik in Spijkenisse vlug even een paar foto’s van Tobias maken. De spulletjes (cadeautjes) die de jongens hadden gekregen van hun bezoek aan het Museon, kon ik meenemen naar Rotterdam. De moeder van de jongens wilde dit niet in haar huis hebben. (ja, zo erg was het)

 

 

EErste ontmoeting april 1998

Robert & Cora: Wij gingen elkaar in het voorjaar van 1998 steeds vaker zien. Cora had Truus ook al leren kennen en Cora werd steeds meer benieuwd om de jongens te ontmoeten.

Dit gaf ook wel aan dat het tussen ons serieus was. Hoewel, vooral Robert flink beschadigd leek, waren we beiden wel geknakt uit de scheiding gekomen. De verwerking duurde lang en zoals later bleek werd het voor Robert een proces van meerder jaren. Maar een ding was duidelijk: Tussen ons was het serieus en werd het ook steeds serieuzer. Daarom was het tijd dat Cora de jongens ging ontmoeten. Wij kozen een zaterdag dat Oma Truus er ook was. En ook Tobias, die dan de eerste dag had dat hij van z’n moeder een paar uurtjes bij Robert mocht zijn.

Robert: Cora maakte een hele mooie/fijne indruk op de jongens. Vanaf minuut 1 had zij de jongens voor zich gewonnen en werd zij iemand die heel dicht bij hun stond. Cora deed alles met de jongens. Hoewel zij zich nooit heeft opgesteld als een soort van weekend-moeder, werd zij door de jongens als heel warm en dierbaar gezien. 

Hieronder genoeg foto’s van die eerste weekenden in april/mei/juni/juli 1998 met Cora, je jongens en oma Truus.

Dit is ook waarom wij mei 1998 aanhouden als het moment dat wij SAMEN zijn.

Nieuwe woning Balsemkruid 51
Augustus 1998

Robert: Na 9 maanden in de flat in Alexanderpolder met een dementerende onderbuurvrouw, heb ik een woning in Ommoord gevonden met genoeg slaapkamers om de jongens met goed fatsoen te kunnen laten overnachten. Cora zou haar flatje in Rijswijk ook opzeggen, of wat een goed idee bleek, een jaartje haar zus laten onderhuren.  

Wij hadden overal aan gedacht. Wij hadden de grote slaapkamer en de beide kleinere slaapkamers gingen naar de jongens twee-aan-twee. Marcel zou de gele zolder krijgen. Ja, het Balsemkruid had best wel veel ruimte. Ook een mooie tuin. Wij zouden hier uiteindelijk 5 jaar wonen tot voorjaar 2003.

Er moest best veel gebeuren aan de woning. Zeker voor iemand zo kieskeurig als Robert. Alles moest worden geverfd en behangen. En dan blijkt het toch een ouder huis wat nog voor de tijd van de betonnen vloeren is. Dus veel hout e.d. 

Vakantie Coldenhove
Augustus 1998

Robert: ik was zo gelukkig dat ik de 3 oudste jongens 3 weken bij mij kom hebben in de zomer van 1998. Tobias kon in de week dat wij thuis bleven een paar uurtjes komen. Maar dat was het dan ook.

Onze eerste vakantie met de 3 jongens was super-leuk. Wij hadden mooi weer en fietsen gehuurd. Marijn was oud genoeg voor een eigen fiets en de beide andere jongens achterop. De jongens konden heerlijk in bomen klimmen. En in de speeltuin spelen. Stoere Bonte tegenover de runderen. En allemaal spelen met Cora. De jongens waren verzot op Cora.

De jongens hadden een eigen kamer. Wat wel tegenviel was dat de jongens met instructie van hun moeder dagelijks post moesten ophalen bij de receptie. Zij hadden iedere een vakantiepakket meegekregen met telefoonkaart. Soms kregen de jongens 2 kaarten per dag per kind van hun moeder. ‘S avond moest er gebeld worden naar hun moeder met de telefoonkaart in de telefooncel (we hadden toen nog geen mobiele telefoons)

Helaas dus voor de jongens was de geest van hun moeder voor hun mee op vakantie. De slaapkamer van de jongens leek dan ook uiteindelijk op een tempeltje met de ansichtkaarten en tekeningen van hun moeder aan de muur. Dit belemmerde volgens ons de ontspannenheid van de jongens. Maar wij hadden hier voor onszelf geen last van.

Uitstapjes en thuis september-oktober 1998

In de nazomer van 1998deden wij on onze weekenden leuke dingen met de jongens. Naar het Kralingse Bos. Zie de foto’s hieronder waar ook Tobias dan bij kon zijn. 

Bonte was altijd aan het kroelen en knuffelen met Cora. 

In de galerij ook de laatste foto’s uit augustus/september van de jongens in de Edmond Hellenraadstraat. Vanaf begin oktober woonden wij dan echt aan het Balsemkruid in Ommoord

In september en oktober zijn wij naar De Linnaeushof en De Efteling gegaan. Dit waren heel leuke uitstapjes, Helaas niet met Tobias, want die mocht niet mee van z’n moeder.